Ανανέωση και μετακόμιση

Μόλις το ανανέωσα και δεν πρόλαβα να το χαρώ, πήρα τη μεγάλη απόφαση να τα μαζέψω και να φύγω από δω. Ακόμα δεν είμαι και πολύ σίγουρος για τη νέα μου κατοικία. Βλέπετε, οι γάτες δεν εγκαταλείπουν ποτέ τα παλιά τους λημέρια.
Αλλά μέχρι νεωτέρας, θα με βρίσκετε εδώ.

Πάσχα;;; Last year!!!

Είναι ωραίο τελικά να αγνοείς τις γιορτές. Μια καλή ευκαιρία να βρεθείς με τον εαυτό σου και να βάλεις σε μια τάξη τις σκέψεις σου και το σπίτι σου. Αυτή την ευκαιρία την εκμεταλλεύτηκα φέτος. Δεν πήγα σπίτι μου για Πάσχα. Δε μου αρέσουν άλλωστε οι γιορτές και πολύ περισσότερο οι θρησκευτικές. Όχι δεν είμαι από το είδος του θρησκευόμενου πιστού. Εντελώς άθεος. Δεν έχω καμία αμφιβολία αν υπάρχει ή όχι θεός. Δε φοβάμαι καθόλου αν κάνω λάθος. Ο κάθε σκεπτόμενος μορφωμένος άνθρωπος θα έπρεπε να είχε ξεπεράσει ήδη τέτοιου είδους ανησυχίες. Δεν το συνεχίζω, όμως, άλλο το θέμα, γιατί πολλοί είναι που προσβάλλονται όταν θίγεις την θρησκευτική τους πίστη. Δικαίωμά τους. Δικαίωμά μου κι εμένα να πιστεύω ό,τι θέλω. Αλλά ρε παιδάκι μου, πώς να το πω, συναντάς ανθρώπους με εξαιρετική μόρφωση και ευφυΐα και όταν συζητάνε για θρησκεία και το υπερφυσικό είναι σαν να σταματάει να λειτουργεί ο εγκέφαλός τους!

Τέλος πάντων. Δε θα το αναλύσω. Εγώ, λοιπόν, φέτος, προς μεγάλη απογοήτευση γονέων και συγγενών, δεν πήγα στο πατρικό μου και δεν έκανα Πάσχα. Και τύψεις δεν έχω. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, έχω πάψει να κάνω πράγματα για να ευχαριστιούνται μόνο οι άλλοι. Πρέπει να το αισθάνομαι κι εγώ και να συμμετέχω ευχάριστα. Εγωιστικό; Μπορεί. Είχα, όμως, την ευκαιρία να βάλω σε τάξη λίγο τις σκέψεις μου και το νέο μου σπίτι. Έκανα και βόλτες στην άδεια πόλη, την οποία πολλοί εγκατέλειψαν, παρά την οικονομική κρίση. Και το σημαντικότερο, ξεκουράστηκα! Αλλά για πολύ ξεκούραση! Τόσο που με κούρασε! Δεν είμαι εργασιομανής, αλλά μου την έδωσε ορισμένες στιγμές που καθόμουν χωρίς να κάνω τίποτα. Δεν ξέρω. Ίσως και να βαρέθηκα μόνος μου. Δε μετανιώνω, βέβαια, που δεν έφυγα κι εγώ να «γιορτάσω». Σε καμία περίπτωση. Ίσα ίσα που όταν σκέφτομαι για λίγο το ενδεχόμενο, με πιάνει απελπισία! Από την άλλη, όλη μέρα ψάχνω κάποιον που να έμεινε στην πόλη για να πάω για καφέ ή για ποτό, αλλά μόλις κάποιος ανταποκριθεί βρίσκω δικαιολογία και αποφεύγω να βγω από το σπίτι. Είναι φυσιολογικό τώρα αυτό; Γιατρέ μου, έχω αρχίσει και τρελαίνομαι και δεν το ξέρω; Αν δεν είναι αυτό σχιζοφρένεια τότε τι; Α, και μόλις άρχισαν να ρίχνουν και τις πρώτες κροτίδες για την επικείμενη Ανάσταση του Κυρίου. Κι η ώρα δεν είναι ακόμα ούτε 7… Πάντως ανησυχία δεν υπάρχει. Όπως, είπαν και στο δελτίο ειδήσεων πριν από λίγο, έγινε και φέτος η λήψη του Αγίου φωτός από τον Πανάγιο Τάφο. Ησύχασα κι εγώ, θα αναστηθεί και φέτος.

Και τώρα που μιλάμε για ανάσταση, αυτή η δόλια η οικονομία μας πότε θα βγει από το λήθαργο; Ή για να τα λέμε πιο σωστά τα πράγματα: θα βγει ποτέ; Αυτή φοβάμαι δεν τη σώζει ούτε η Δευτέρα παρουσία! Έχουμε σταματήσει, άλλωστε, προ πολλού να παράγουμε οτιδήποτε. Και πλέον συνειδητοποιούμε ότι το κράτος μας ομοίαζε με την οικονομική κατάσταση του μέσου ελληνικού νοικοκυριού, που παίρνει νέα δάνεια για να καλύψει τις προηγούμενες οφειλές από κάρτες, στεγαστικά και καταναλωτικά. Σταμάτησαν και οι διαφημίσεις με εορτοδάνεια και διακοποδάνεια. Λες και όποιος τα έπαιρνε έφευγε για διακοπές. Τρύπες μπάλωναν όλοι. Το ίδιο κάνει και η κυβέρνηση. Προσπαθεί να μπαλώσει τρύπες. Με περικοπές και νέα δανεικά. Αλλά πού θα φτάσει αυτό; Ουφ! Μη σας κουράζω άλλο μ’ αυτά. Έχετε και τον Αυτιά άμα θέλετε… αλλά τι να το κάνεις; Όλη μέρα να σκέφτεσαι μόνος, εξαντλείς όλα τα θέματα και σκέφτεσαι και τα σοβαρά. Μυαλό είναι αυτό, πετάγεται πότε από δω και πότε από κει. Μπορείς να το σταματήσεις; Όπως καταλαβαίνετε δεν είναι εύκολο. Άλλωστε, βλέπετε πως παραληρώ. Και πριν πιάσετε το ποντικάκι και εξαφανιστείτε από το βλόγι μου, σας αποχαιρετώ εγώ. Γιατί αν συνεχίσω, θα γράψω μέχρι και πώς το έκαναν οι πρώτοι άνθρωποι των σπηλαίων κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του μάγου-φυλάρχου μην τυχόν και μοιχεύσουν! Το τελευταίο είναι επιρροή από τις τέσσερις διαφορετικές κινηματογραφικές μεταφορές της ιστορίας του Μωυσή και των δέκα εντολών, που παρακολούθησα τις τελευταίες δύο ημέρες στην τηλεόραση. Μα, δεν υπάρχουν πια άλλες ταινίες; Και μια άλλη απορία. Καλά να δεχτώ ότι μέρες που είναι θα βάλουν και μια θρησκευτική ταινία παραπάνω, αλλά είναι ανάγκη να βάζουν ό,τι ταινία τους βρίσκεται με χλαμύδα; Η Κλεοπάτρα γιατί είναι must το Πάσχα ποτέ δεν το κατάλαβα.

Λοιπόν. Αυτό ήταν. Τέλος για την ώρα. Σας χαιρετώ! Και καλά να περάσετε και τις επόμενες δύο εορταστικές μέρες! Εγώ πάλι ελπίζω πως δε θα τρελαθώ μέχρι την Τρίτη!

Μετακόμισα!!!

Νέα μου γειτονιά το κέντρο της Αθήνας! Πιο κέντρο δε γίνεται! Ακόμα δεν έχω τακτοποιήσει τα πράγματά μου, αλλά ήδη το δυαράκι μου μού έχει πάρει το μυαλό! Μικρό και συμμαζεμένο! Και το έβαψα και ωραία! Και όλα μες στα πόδια μου, και παντού πηγαίνω μόνο με τα πόδια!

Βέβαια, αυτό το τελευταίο είναι δίκοπο μαχαίρι. Εμένα μου αρέσει να οδηγάω και δε δυσανασχετώ στο μποτιλιάρισμα. Έχει ήδη αρχίσει να μου λείπει το αυτοκίνητό μου. Το χρειάζομαι όλο και λιγότερο, αλλά το γεγονός αυτό ουδόλως ανακουφιστικό είναι για μένα. Δε θέλω να γίνω σαν αυτούς που βγάζουν για βόλτα το αυτοκίνητο κάθε Σαββατοκύριακο! Αλλά από την άλλη δε μπορώ να πω ότι δεν είναι συγκλονιστικό να βγαίνω από την πόρτα του σπιτιού μου και σε λίγα λεπτά να βρίσκομαι στη δουλειά μου, χωρίς να μπω σε κανένα όχημα...

Κατά τα άλλα, όλα καλά! Και για το τέλος ένα ωραίο βιντεάκι από την αγαπημένη μου Άννα Γούλα, που προσφάτως ανακάλυψα και δηλώνω φανατικός θαυμαστής της!

Καλή Χρονιά!!

Έστω και καθυστερημένα...και καλό καρναβάλι και καλά κούλουμα και καλή σαρακοστή!!

Όχι. Καλό Πάσχα δεν θα πω...κάτι θα ανεβάσω μέχρι τότε.

Παιδιά, με έφαγε η δουλειά! Τα τελευταία νέα είναι ότι άφησα το σπίτι μου και ψάχνω να βρω σπίτι σε άλλους. Ή βοηθάω κάποιους άλλους να πουλήσουν το δικό τους. Ναι. Καλά καταλάβατε. Η νέα μου δουλειά είναι σύμβουλος ακινήτων. Για όσους δεν κατάλαβαν ακόμα έγινα (φτου κακά πιπέρι στη γλώσσα, δεν τη λέμε αυτή τη λέξη ποτέ είπαμε...) μεσίτης.

Ξέρω. Το επάγγελμα του μεσίτη κουβαλάει μεγάλη ανυπολυψία. Αλλά ας όψετε... Καλά δεν το κάνω και με το ζόρι...άλλωστε καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή! Αλλά πολύ τρέξιμο βρε παιδιά! Πολύ τρέξιμο! Πάρα πολύ τρέξιμο!!

Δε σας κουράζω άλλο με την εργασιακή μου ρουτίνα. Πάντως, σύντομα θα έχω αρκετές ιστορίες καθημερινής τρέλας να σας διηγηθώ...

Αυτά για την ώρα! Σας φιλώ και σας εύχομαι να περνάτε καλά!

Και φυσικά, αν ψάχνετε σπίτι για αγορά, ενοίκιο ή να πουλήσετε το σπίτι σας ή να το ενοικιάσετε ή το κατάστημά σας, ή κάνα οικοπεδάκι...ξέρετε που θα απευθυνθείτε! Φυσικά στον Σπιτόγατο! Και βέβαια δεν εννοώ το αντίστοιχο site που μου έκλεψε το όνομα...

8

...και αύριο...


...έτσι φαίνονται λιγότερες οι μέρες που μένουν για να τους ξεφορτωθούμε...

Η κατάρα του πεύκου

Γιάννη, γιατί έκοψες το πεύκο;

Γιατί; Γιατί;

Αγέρας θα 'ναι, λέει ο Γιάννης

και περπατεί.

[...]

(Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Η κατάρα του πεύκου)

Ένα μεγάλο μπράβο στον Γιάννη από τον Ευάγγελο Αντώναρο!!!

Κι όμως...

Μου λείψατε...

Singles vs Valentine's day

Επιτέλους! Άρχισε να καθιερώνεται η Singles' day! Μια μέρα μετά του Βαλεντίνου, στις 15 Φεβρουαρίου, είναι η ώρα των ελεύθερων και μόνων να γιορτάσουν. Βγαίνουν με φίλους/φίλες μόνους/ες και διασκεδάζουν, ανταλλάσουν δώρα και ούτω καθ'εξής...


Η φωτό από την ομώνυμη σειρά του mega, που μόνο κατ' όνομα δηλαδή ήταν singles αυτοί, αλλά τέλος πάντων...


Βρήκα και αντίστοιχο site. Χώρια που πολλά μπαράκια, κλαμπάκια και εστιατόρια (στο εξωτερικό κυρίως...) διοργανώνουν βραδιές και πάρτι για singles στις 15 Φεβρουαρίου. Άντε σιγά σιγά και στα μέρη μας...

Γι' αυτό μην τρελαίνεστε! Μία μέρα είναι η αυριαννή! Θα περάσει γρήγορα! Την Κυριακή γιορτάζουμε όλοι οι υπόλοιποι!!!

Happy Singles Day!!!

Τα πουλιά

Την ταινία "Τα πουλιά" του Άλφρεντ Χίτσκοκ την έχετε δει όλοι πιστεύω. Αλλά και όσοι δεν την έχετε δει σίγουρα την έχετε υπόψιν σας και οπωσδήποτε σε όλους έρχονται στο μυαλό σκηνές της ταινίας που χιλιάδες πουλιά πετούν αλλόφρωνα στον ουρανό και επιτίθενται στους ανθρώπους. Κανείς όμως δεν περιμένει να δει τις ίδιες σκηνές να διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια του.

Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν σήμερα το πρωί επιστρέφοντας στο σπίτι είδα έξω από το παράθυρο χιλιάδες πουλιά πάνω στα δέντρα να φωνάζουν στην κυριολεξία και να σηκώνονται ομαδικά στον αέρα και να πετάνε χωρίς συγκεκριμένη κατεύθυνση και ξανά να κάθονται όλα μαζί στα κλαδιά και μετά πάλι να πετάνε μαζί διαγράφοντας κύκλους στον ουρανό. Και ξανά και ξανά. Ισα που πρόλαβα να βγάλω μόνο μία φωτογραφία, αφού το εκπληκτικό αυτό θέαμα με είχε ολότελα αποχαυνώσει.

Για να σας βάλω όμως καλύτερα στο κλίμα, σας παραθέτω και ένα μικρό τρέιλερ από την ταινία του Χίτσκοκ, το οποίο, όμως, σίγουρα δεν μπορεί να αποδώσει το συναίσθημα μιας ζωντανής παράστασης. Είναι σαν να βλέπεις το ίδιο έργο πρώτα στον κινηματογράφο και ύστερα στο θέατρο. Άλλη ατμόσφαιρα έχει πάντα μια παράσταση και ειδικά όταν είναι καλοστημένη... Ξεφύγαμε όμως από το θέμα μας...



Εν πάσει περιπτώση, την ομαδική αυτή παράκρουση των πτηνών δε μπορώ παρά να την αποδώσω στην βραδινή καταιγίδα, η οποία συνεχίστηκε μέχρι το πρωί. Σίγουρα, όμως, δεν πρόκειται για την έναρξη της Δευτέρας Παρουσίας, όπως συμπέρανε με τρόμο μια φίλη μου, που παρακολουθούσαμε μαζί το φαινόμενο.

Ελπίζω πως δεν χρειάζεται παρέμβαση του Χαρδαβέλα για να εξηγήσουμε γιατί αναστατώθηκαν τα καημένα τα πετούμενα, ούτε να ανατρέξουμε στην Αποκάλυψη και φυσικά δεν έχουμε ανάγκη τα Νεφελίμ του Λιακόπουλου...Και όχι τα πουλιά εδώ δεν ήταν επιθετικά όπως αυτά της ταινίας...αλλά ούτε και ιδιαίτερα φιλικά εδώ που τα λέμε...

Ευτυχισμένο το 2009!!!

Καλά Χριστούγεννα!!!

Ελληνικός Δεκέμβρης 2008 (?)

Σαράντα χρόνια μετά το Γαλλικό Μάη του '68, μπορούμε να μιλάμε για τον ελληνικό Δεκέμβρη του 2008;

Μορφή χιονοστιβάδας φαίνεται να παίρνουν οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας νέων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Παντού ακούγονται συνθήματα συμπαράστασης για την άδικη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, αλλά σίγουρα τα αίτια των διαδηλώσεων ξεπερνούν κατά πολύ την αφορμή.

Δεν είναι λίγοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες, οι οποίοι φοβούνται για την εκδήλωση μιας γενικευμένης εξέγερσης. Η οικονομική κρίση έχει οδηγήσει σε κοινωνικό και πολιτικό αδιέξοδο σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά κράτη και η απαισιοδοξία για το μέλλον είναι κοινή στους περισσότερους κατοίκους της Γηραιάς Ηπείρου. Ίσως το μόνο που χρειαζόταν ήταν μια αφορμή για να ξεσπάσει ένα γενικευμένο κύμα κινητοποιήσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Άλλωστε, τα περισσότερα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία ταυτίζουν τα επεισόδια στην Ελλάδα με την οικονομική κρίση και την αντίθεση των πολιτών στα κυβερνητικά σκάνδαλα. Αυτό από μόνο του δημιουργεί έναν αντίκτυπο που μπορεί να πυροδοτήσει το κλίμα και σε άλλα κράτη.

Μπορεί εκ πρώτης όψεως η ταύτιση του Μάη του '68 με τα σημερινά γεγονότα να είναι πρώιμος και ίσως ατυχής, αλλά οι εξεγέρσεις εκδηλώνονται σε μια διεθνή συγκυρία που μπορεί να δημιουργήσει γεγονότα αντίστοιχου βεληνεκούς.

Η ιστορία θα δείξει...

(αυτοί εδώ κι αυτοί εκεί συμφωνούν μαζί μου)

Εδώ είμαι κι εγώ...

Πριν προλάβει να φύγει κι αυτός ο πολυτάραχος χρόνος, προλαβαίνω να αναρτήσω ένα ακόμα ποστάκι. Μπορεί να χάθηκα για πολύ καιρό, αλλά έτσι είναι αυτά. Ποτέ δεν πρέπει να γράφουμε μόνο για να γράφουμε.

Είχα σκεφτεί κάποια στιγμή να ξεκινήσω ένα νέο ιστολόγιο, μήπως και μου έρθει η όρεξη ξανά για βλόγιν. Φυσικά και το ξέχασα αμέσως. Αν δεν έχεις όρεξη, δεν έχεις όρεξη! Πάει και τελείωσε...

Τώρα δεν ξέρω αν ένιωσα ξανά την ανάγκη να επανέλθω στην παλιά αγαπημένη μου συνήθεια ή αν η απειλή της deadend mind ότι θα με διαγράψει από τα λινκ της με έκανε να ανεβάσω έστω και ένα ποστ. Το πολύ κοντινό μέλλον θα το δείξει...

Σίγουρα, όμως, δεν έχω πλέον σκοπό να σας μεταφέρω το ίδιο συχνά την καθημερινότητά μου, όπως μου άρεσε να κάνω μέχρι και πριν κάνα χρόνο. Η θεματολογία μάλλον θα αλλάξει, χωρίς βέβαια να παίρνω και όρκο.

Αυτά προς το παρών!

Καλώς σας βρήκα ξανά!

Ούτε το National Geographic...

Εδώ και μέρες προσπαθώ να γράψω ένα ωραίο ποστ, κάτι καλό που να κάνει εντύπωση μετά από τόσο καιρό απουσίας, αλλά τίποτα! Καμία έμπνευση! Καμία όρεξη! Με έφαγε η καθημερινότης!

Αλλά όχι! (είπα στον εαυτό μου) Δεν το βάζω κάτω! και αποφάσισα να ανεβάσω μερικές φωτογραφίες που τράβηξα τον τελευταίο καιρό με το κινητό μου. (τι σκατά τα διαθέτουμε 3,2 μεγαπίξελα στο μομπίλι;;;)





Το Πολυτεχνείο από ψηλά. 17η Νοέμβρη και είχα την τύχη να βρίσκομαι στον 5ο όροφο του κτιρίου που στέκεται στη γωνία Στουρνάρη και Πατησίων.











Όταν με βρίσκει φανάρι πολλά παράξενα πράγματα μου τραβούν την προσοχή. Αυτό είχα και την προνοητικότητα να το φωτογραφίσω. Διασταύρωση Κηφισίας και Κατεχάκη. Τι να γυρεύει εκεί ένα καροτσάκι μωρού; Θα μπορούσε ίσως κάποιος να γράψει και μια ιστορία γι'αυτό. Εγώ βαριέμαι.










Νυχτερινή βόλτα στο Σούνιο(Μη ρωτήσετε. Δεν ήταν ρομαντική...). Η εικόνα θολή, λόγω του φτωχού φωτισμού και της μεγάλης απόστασης. Άτιμο πράγμα το ζουμ, αν δεν έχεις καλό φακό...











Μια βραδιά στο Ζυγό παρέα με Παπακωνσταντίνου, Μαχαιρίτσα, Ζουγανέλη, Μπουλά, Σταρόβα, άφθονο κέφι και πολύ γέλιο! Όσοι δεν τους προλάβατε, σπεύσατε στην Ακτή Πειραιώς!







Και όμως δεν είναι φάντασμα των δρόμων! Είναι αληθινό και πότε πότε βολτάρει τις Κυριακές! (Όχι δεν οδηγάει ο Κωσταντάρας και η συνοδηγός δεν είναι η Βλαχοπούλου...το τσεκάρισα!)











Η καλύτερη καραβιδομακαροβάδα ever!!! Ηραίον, λίμνη Βουλιαγμένη Λουτρακίου. Ψαροταβέρνα από τις καλύτερες, με φρέσκο ψάρι και απίθανα θαλασσινά!!!










Ό,τι απέμεινε...















Η θέα στη λίμνη Βουλιαγμένης. Είχε και συννεφιά και φυσούσε! Το τέλειο χιτσκοκικό σκηνικό!










Κι αυτό είναι που λένε "απ' έξω μπέλα μπέλα και μέσα κατσιβέλα"!
Χορταίνει το μάτι μόνο. Η συνέχεια ήταν ολίγον απογοητευτική. Ψιλομπαγιάτικο και ψιλοφτωχό σε σοκολάτα...Δε λέω που το φάγαμε γιατί κακά λόγια δε θέλω να λέω...







Και μια σημερινή. Ναι! Το έστρωσε μέχρι και στη Γλυφάδα! Θα αφήσω την εικόνα να μιλήσει από μόνη της, γιατί οι περιγραφές μου δε μπορούν να συγκριθούν με αυτές των ρεπόρτερ του alter σε δραματικότητα...





Και για να μην το ξεχάσω... Καλή Χρονιά! Και χρόνια πολλά στους ερωτευμένους που γιόρτασν πριν λίγες μέρες(μπλιαχχ) Και καλές απόκριες! Και καλό Πάσχα, άμα δεν τα ξαναπούμε μέχρι τότενες...

Καλά Χριστούγεννα!!!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους τους φίλους και μη αυτού του βλογιού! Να είστε όλοι καλά και να περάσετε υπέροχα!

Εγώ φέτος δε θα το έλεγα ότι θα περάσω και πολύ οικογενειακά, μιας και έμεινα Αθήνα και δε θα κατέβω στο νησί. Ένεκα η δουλειά βλέπετε… Σίγουρα, θα περάσω πολύ καλά, όμως…

Αύριο που θα περάσουν από το σπίτι όλα τα σκασμένα της γειτονιάς, θα βρουν την πόρτα κλειστή και το κλειδί παρμένο! Τα κάλαντα δε θα περάσουν την πόρτα του σπιτιού μου!

Τη γαλοπούλα θα τη φάω με τους θείους και τις ξαδέλφες μου. Μια χαρά οικογενεική ατμόσφαιρα θα έχει κι εκεί. Βέβαια, θα στεναχωριούνται οι γονείς που δε θα μας έχουν φέτος, αφού κι ο αδερφός μου ξώμεινε στην Αθήνα, αλλά αν θέλουν αεροπλάνα και καράβια έχει ακόμα και προλαβαίνουν και την πρωτοχρονιά άμα θέλουν, οπότε μη κλαίγονται…

Τώρα που το σκέφτομαι, ακόμα δεν έχω φάει ούτε ένα μελομακάρονο, ούτε ένα κουραμπιέ! Απαράδεκτο! Βέβαια, τα Χριστουγεννιάτικα αυτά γλυκίσματα πάντα τα έτρωγα από τα χεράκια της μανούλας μου άντε και της γιαγιάς μου, αλλά ως ανεπρόκοπος νέος, ούτε από το σούπερ μάρκετ δεν αξιώθηκα να πάρω. Όσο για το σπίτι, ας μη το συζητήσω καλύτερα! Τα Χριστούγεννα δεν ήρθαν ακόμη εδώ! Προχθές, είδα σε ένα ανθοπωλείο κάτι μικρά αλεξανδρινά σε γλαστράκια και σκέφτομαι να πάρω ένα να βάλω σε μια γωνιά να πιάσω ατμόσφαιρα. Ε δε θα κάνω και το σπίτι λατέρνα χάριν των εορτών!

Αυτά κυρίες και κύριοι! Και μη ξεχνάμε τα Χριστούγεννα των ονείρων μας!

Νομίζω πως κάπως έτσι πρέπει να είναι...

Βλέπετε εσείς κανένα δέντρο στολισμένο ή κανένα τάρανδο;


Υ.Γ.: Επιτέλους, πόσες διασκευές του last Christmas θα ακούσουμε για να καταλάβουμε ότι έχουν έρθει τα Χριστούγεννα;;; ΕΛΕΟΣ!!!

Παγκόσμια Ημέρα κατά του HIV/AIDS

Τελικά καλώς ή κακώς χρειαζόμαστε αυτές τις επετείους για να θυμόμαστε ότι πρέπει να είμαστε περισσότερο ευαίσθητοι σε μερικά σοβαρά ζητήματα. Μέσα σε αυτές είναι και η μέρα κατά του HIV/AIDS. Ενώ για τους περισσότερους αυτή η μέρα είναι μια υπενθύμιση για τους κινδύνους, που, υπό ορισμένες συνθήκες, μπορεί να κρύβουν οι ερωτικές επαφές, για κάποιους άλλους είναι η υπόμνηση της φρικτής τους καθημερινότητα. Καλό θα ήταν, λοιπόν, για όλους, έστω και μόνο για σήμερα, να ενημερωθούν όχι μόνο για τις προφυλάξεις που πρέπει να παίρνουν κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής, αλλά και τον τρόπο που οφείλουν να αντιμετωπίζουν ανθρώπους φορείς του ιού. Ευτυχώς, η αρρώστια δε μεταδίδεται όπως η γρίπη, αλλιώς θα είχαμε κολλήσει όλοι. Δυστυχώς, η επιφυλακτικότητα με την οποία αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι τους φορείς του ιού είναι απείρως μεγαλύτερη από αυτή με την οποία αντιμετωπίζουν τους ερωτικούς τους συντρόφους, ακόμα κι αν αυτοί είναι ευκαιριακοί.

Εδώ, εδώ κι εδώ μπορείτε να ενημερωθείτε για τα πάντα σχετικά με το HIV/AIDS. Αφιερώστε λίγα λεπτά, έστω αυτή τη μέρα, διαβάζοντας μερικές πολύ χρήσιμες πληροφορίες και φροντίστε να τις εφαρμόσετε στην καθημερινότητά σας. Μόνο τότε θα έχουμε την ελπίδα ότι μια θλιβερή «παγκόσμια ημέρα» θα καταργηθεί.

Στις παρακάτω φωτογραφίες απεικονίζεται ο σωστός τρόπος χρήσης προφυλακτικών. Ανδρικών και γυναικείων. Τα δεύτερα δεν ξέρω αν κυκλοφορούν στην Ελλάδα. Εντούτοις, η κυκλοφορία τους ή μη, σε καμία περίπτωση δεν μειώνει τις ευθύνες των γυναικών στη χρήση προφύλαξης κατά τις ερωτικές επαφές.

Η προφύλαξη είναι υπόθεση όλων.

Το τρίτο του Νοεμβρίου

Μα πού τη βρίσκετε την έμπνευση και γράφετε συνέχεια; Κάποιοι σχεδόν καθημερινά!! Θα μου πει κανείς ότι κι εγώ κατά περιόδους γράφω πολύ συχνά. Οι τελευταίοι μήνες έχουν από τρεις αναρτήσεις ο καθένας και είπα να προλάβω να μη μου ξεμείνει με δύο ο Νοέμβριος.

Τελικά, είναι θέμα χρόνου, διάθεσης, αλλά και συνήθειας. Χρόνο έχω. Διάθεση για να γράψω κάτι καλό έχω. Τι μου λείπει; Μάλλον, πρέπει να το ξαναβάλω στο πρόγραμμά μου. Τότε, η κάθε σκέψη θα γίνεται μια καλή ιδέα για ποστ!

Νέα δε θα σας γράψω σήμερα. Δεν έχει αλλάξει και τίποτα. Άλλος ένας λόγος που δε βρίσκω λόγο να γράψω. Το μόνο που είναι άξιο λόγου και το αναφέρω για να δείτε ότι δεν είναι μόνο το βλόγιν που παραμελώ, είναι ότι χθες έληξε η προθεσμία για δήλωση μαθημάτων στο Οικονομικό και θυμήθηκα το απόγευμα ότι δεν έχω δηλώσει μαθήματα. Δεν πειράζει σκέφτηκα. Ούτως ή άλλως δε θα έδινα κανένα. Την περίοδο της εξεταστικής θα έχω άλλες δουλειές…

Από τα δικά σας τα βλόγια περνάω τακτικά. Καμιά φορά αφήνω και κανένα σχόλιο. Αλλά πάντα τα περάσματά μου είναι βιαστικά. Παλιότερα, αφιέρωνα αρκετές ώρες να διαβάζω όλα τα μπλογκ που έχω στα λινξ μου, αλλά και άλλα που μου κινούσαν την περιέργεια. Αυτό μου έχει λείψει τελευταία και σίγουρα θα αναπληρώσω το κενό από τις επόμενες κι όλας ημέρες.

Αλλά μάλλον με έχει πιάσει ακατάσχετη φλυαρία, η οποία είναι και ανούσια και κουραστική και για σας που διαβάζετε και για μένα που γράφω.

Εύχομαι χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν σήμερα! Στον Ανδρέα και στην Ανδριανή! Αν έχετε συγγενείς και φίλους να τους χαίρεστε!

Άντε! Φτάνει! Στο επόμενο πάλι!(πιστεύω δε θα είναι μακριά…)

Και μια φωτογραφία από παλιότερη πρωτοχρονιά στον Παρνασσό! Έτσι, για να αποκτήσει νόημα το ποστ... ;)

Καλό Χειμώνα σε όλους!!! (δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά χειμώνιασε πια...)