Κυριακή, Φεβρουαρίου 25, 2007

Η πρώτη άδεια

Χθες το πρωί ορκίστηκε ο Αγλέορας και πήρε την πρώτη του άδεια. Και, βέβαια, πού θα πήγαινε; Στη μάνα του; Είναι μακρυά και έχει μόλις τρεις μέρες άδεια. Στην γκόμενα; Μένει σε ένα μικρό σπίτι με την αδερφή της και από χθες τις επισκέπτονται και οι γονείς τους. Στην ξαδέρφη του; Ε, είπαμε να μην κόψει και τις φλέβες του...

Ναι. Όπως καταλάβατε έχω γίνει η μάνα του λόχου. Ήρθε ξανά μαζί με τα άπλυτά του! Ευτυχώς υπάρχει πλυντήριο. Έχει όμως και τα καλά της η υπόθεση. Μου δόθηκε η ευκαιρία να συνειδητοποιήσω το πόσο εμπειρίες, όπως ο στρατός, μπορούν να σε κάνουν να εκτιμήσεις περισσότερο μικρές χαρές της ζωής. Αυτό που ευχαριστήθηκε περισσότερο ήταν η αφόδευση (ε, να μην πω και χέσιμο...) και ένα ζεστό μπάνιο. Ξέρετε στο στρατό έχουν μόνο τούρκικες τουαλέτες και δεν το ευχαριστιέσαι. Επίσης, το ζεστό νερό είναι δυσεύρετο. Σκεφτείτε να κάνετε μπάνιο με κρύο νερό μέσα στο Φεβρουάριο... Από χθες, λοιπόν, έχει να το λέει. Όποιος τον παίρνει τηλέφωνο η ίδια ατάκα: "Άσε, έριξα κι ένα χέσιμο...και επιτέλους έκανα μπάνιο με ζεστό νερό!"

Είχε και άλλο ένα καλό η ιστορία. Τον έβαλα να με ψηφίσει στο διαγωνισμό του Νικόλα. (ναι θα κερδίσω. Δικό μου είναι το βραβείο...)

Τώρα κάθεται και περιμένει να ξυπνήσει η γκόμενα να τον πάρει τηλέφωνο να πάνε για καφέ. Αλλά αυτή είναι υπναρού και δε σηκώνεται ποτέ πριν το μεσημέρι, για να μην πω απόγευμα, τις μέρες που δε δουλεύει. Και σιγά μη σηκωθεί νωρίς επειδή ήρθε ο Αγλέορας... Όπως καταλαβαίνετε, σε αναμμένα κάρβουνα κάθεται ο Αγλέορας, μιας και δεν είναι μικρό πράγμα να έχεις να δεις το πρόσωπο για καμιά δεκαριά μέρες...

Αυτά για την ώρα. Αρκετά είπα και θα φάω ξύλο... Αυτός μου έφερε τα άπλυτά του κι εγώ του τα έβγαλα στη φόρα...

11 σχόλια:

Memento aka a moment in life είπε...

μέρααα! τα χαιρετισματα στον Αγλεορα... καλες βολτες και στους δυο σας, και καλο πλυντηριο! αμαν ρε γατι, ολα τα απλυτα τα εβγαλες στη φορα, πριν καλα καλα αρχισει η προπλυση!

ωστε τη νικη την εχουμε στο τσεπακι ε ?μπραβο, δεν πηγε στραφι η ψηφος !

Σπιτόγατος είπε...

Καλημέρα memento! Μη νομίζεις. Δεν τα έβγαλα και όλα στη φόρα... Έπεσε λογοκρισία...:Ρ

Ακόμα δεν την έχουμε σιγουρέψει τη νίκη, αλλά ναι θα είναι δική μας!!!
:)

Citronella είπε...

Lol! Πάνω από όλα η ψήφος;)
Άντε με το καλό!!

patsiouri είπε...

Τον κημένο!
Σοβαρά τώρα,αυτό; ο στρατός πρέπει να καταργηθεί πιά, είναι τόσο μα τόσο άχρηστος, σχέτο βασανιστήριο και τον συντηρύμε από την τσέπη μας!
Σε λίγο θα πάω για καφέ με τον κολλητό μου που είναι και εκείνος σε έξοδο, μου έλεγε από το τηλ. πως ένα παιδί στο στρατόπεδο είναι πολύ φτωχο, οι γονείς του δέν έχουν σχεδόν καθολου χρήματα να του στείλουν, κάθεται μέσα στις εξόδους το καημένο για να μήν ξοδευτεί και κάνει διπλές σκοπιές, αναπληρώνει τους άλλους δηλαδή για ένα χαρτζηλίκι..
Σόρι, αλλά αυτός ο άνθρωπος έπρεπε να είναι έξω και να εργάζεται, όχι να παριστάνει τόσο καιρό τον υπεύθυνο τζακιού..

Ο Αγλέορας αλήθεια πού υπηρετεί? Φαντάζεσαι να είναι μαζί?
Φρόντισε να εφοδιάσεις το μπάνιο σου με πολλά πολλά περιοδικά και άσε το θερμοσίφωνα να καίει, γι αυτό είναι οι φίλοι! (Α,βγές και καμιά βόλτα να μείνουν τα παιδιά μόνα τους!)

Marilina είπε...

η αλήθεις είναι ότι το μπάνιο και το χέσιμο είανι από τα λίγα πραγματα που απολαμβανεις όταν είσαι μόνος =ΡΡ

Σπιτόγατος είπε...

citronella, εννοείται ;)

patsiouri, μήπως να τους αφήσω και το σπίτι; Όλα έχουν και τα όριά τους. Σε λίγο θα μου πείτε να του κάτσω κι όλας... :ΡΡΡ

marilina, το μπάνιο το απολαμβάνεις καλύτερα με ωραία παρέα... ;)

deadend mind είπε...

αυτό αγαπητέ σπιτόγατε ξέρετε πώς το λένε; προεκλογική αλλαζονεία :ΡΡ

Σπιτόγατος είπε...

Όχι! Ποτέ!
Είναι απλά σιγουριά για τη νίκη!
Ας είμαστε ρεαλιστές. Είμαστε οι καλύτεροι! Άλλωστε καλό είναι να είναι κανείς αισιόδοξος σε αυτές τις περιπτώσεις...
;)

Marilina είπε...

δεν συμμερίζομαι την αποψή σας υπουργέ μου...

snikolas είπε...

Πάλι καλά που δεν επιστράτευσες και όλη την οικογένεια σου για να ψηφίσει! :p

Ps. Θα μάθει με τον καιρό να χαίρετε το χέσιμο και στις τούρκικες! :)

Σπιτόγατος είπε...

marilina, το ξέρω. Το έριξες αλλού το κουκί...

νικόλα, δυστυχώς κανένας άλλος από τη οικογένειά μου δεν είναι μπλόγκερ...
Από την άλλη είχα δείξει από την αρχή τις προθέσεις μου νομίζω...;)
Όσο για τον Αγλέορα δεν ξέρω αν θα το χαρεί ποτέ σε τούρκικη,διότι όπως μου έλεγε, κρατιώταν από τον τοίχο για να μην πέσει...:Ρ